KALANGSU 11

K A L A N G S U

Yasana : Titin Wiarti

Bagian ka-11

Poé éta hujan cimata nguras tanaga, émosi nu teu ka bendung ngalantarankeun kuring jadi leuleus. Awak asa rampohpoy, Rio mantuan kuring ngedeng 'na dipan hareupeun tipi. Neuteup lalangit bari mata mah angger ngalémbéréh. Reup peureum ngararasakeun peurihna haté, moal poho kana kanyeri nepi ka tutup umur ogé. Rio bangun nu surti, manéhna satia diuk marengan 'na sisi dipan. Leungeunna teu eureun ngusapan, nu sabeulah deui ngaranggeum leungeun kuring pageuh pisan. "Tétéh...," pokna. Ngan sakitu-kituna nu kaluar tina biwirna. Rio geus dewasa nyaho kana naon keur karandapan ku kuring. Rio ngarti kana perasaan kuring pangpangna mah masalah perasaan kuring jeung Kang Arya. Harita Rio nu pangbungahna waktu Kang Arya nyarita niat rék mihukum kuring. Rio manggih kanyaah bapa 'na diri Kang Arya kitu deui Reza jeung Rizal. Kanyaah Kang Arya wening nu ngajadikeun adi-adi kuring ngarasa reugreug aya sagigireun Kang Arya. Tapi ayeuna kaayaanana béda, dunya lir dibalikeun, tamplok, ancur saeusi-eusina. Sanajan kanyaah Kang Arya teu ngurangan saeutik ogé, tapi kanyataan yén kulawargana nu ngabalukarkeun ancurna katenangan kulawarga kuring, ayeuna jadi hiji tanjakan jadi hiji hahalang nu geus ngaleungitkeun rasa nyaah kuring ka manéhna. Kanyeri jeung kanalangsa kuring ngéléhkeun sagalana. Harepan éndah nu geus diukir tianggalna, ayeuna ilang. Lalakon mangsa babarengan jeung Kang Arya silih simbeuh ku kadeudeuh, silih paheutkeun rasa, jangji pasini ngahijikeun rasa katresna nepi ka balé nyungcung ancur lir batu es di tengah sahara. Sanajan geus biasa nandangan lara, ti bubudak hirup sangsara, tapi kuring ngarasa ieu ujian nu pangbeuratna. "Nun Gusti, naha teu acan cekap cocobi ti Anjeun? Pasihan abdi kakiatan, pasihan abdi kasabaran." Dunga kuring dina sela-sela renghap nu karasa peurih lir diturihan hinis.

Teu kabayang ti anggangna hubungan kuring jeung Kang Arya bakal jadi cukang lantaran panggihna kuring jeung bapa nu lawas ninggalkeun kulawarga. Saprak harita ogé kuring geus teu ngarep-ngarep deui kadatanganana. Manéhna geus dianggap sirna salawasna, lamun téa mah hadé milih, kuring leuwih milih manéhna teu muncul deui 'na kahirupan kuring sanajan tetep teu bisa mungkir yén getihna ngamalir 'na diri jeung adi-adi kuring.

Kaayaan di imah jempling, anteng jeung lamunan séwang-séwangan. Kang Arya teu génjek, diuk gigireun bapa. Reza pon kitu deui Rizal ngabanding teu jauh ti bapa, indung Kang Arya ogé masih candukul ngeluk lir bueuk meunang mabuk, sapintas mah moal aya nu nyangka yén manéhna kungsi ngarampas kabagjaan indung kuring. Dedeganana matak kayungyun, agamis, tapi haténa teu béda ti iblis. Kuniang kuring hudang, candukul dibantuan ku Rio.

"Bapa, lamun geus bérés dramana, bawa indit awéwé ieu ti dieu. Kuring teu sudi nempo beungeutna." Kuring nyentak disusul ku paneuteup Reza jeung Rizal bangun nu reuwas. Kang Arya ngoréjat, teu narimaeun kuring nyarita kitu ka indungna. "Rahma...," pokna semu molotot.

"Abdi teu perlu dipikarunya ku Akang, kitu deui ku bapa, komo ku awéwé éta." Kuring nunjuk ka indungna Kang Arya, nu terus manéhna ngagabrug kuring, nyuuh dina lahunan.

"Hampura abdi, Rahma. Abdi rumasa salah, abdi tos ngarampas kabagjaan kulawarga Rahma. Abdi pantes dihukum, mangga nyanggakeun abdi rido badé dikumaha ogé ku Rahma." Pokna nyegruk.

"Aya nu leuwih wenang pikeun ngahukum awéwé modél anjeun, dagoan waé hukuman ti Gusti Alloh." Ceuk kuring bari ngépéskeun leungeun nu keur dikekewek.

Manéhna ceurik beuki tarik, auk-aukan ménta hampura. Kang Arya nangkeup indungna, ngarerema bari cimatana murubut. Kang Arya teu bisa mangmeunangkeun ka indungna da mémang geus puguh salah, tapi manéhna ogé teu bisa narima indungna diperlakukeun kitu ku kuring. "Ema hayu istirahat heula ka kontrakan Arya, caket ieuh da." Kang Arya nuyun indungna ka luar ti imah.

Tinggal bapa diuk nyarandé bangun nu bingung. "Bapa ulah bingung, jig geura susul kameumeut bapa." Ceuk kuring teugeug.

Bapa neuteup, paneuteupna ceuleuyeu. "Rahma anaking, Bapa moal eureun ménta hampura ti hidep. Rio, Reza, Rizal, hampura Bapa." Dareuda, leungeunna ngageter nangkeup Reza, nu hiji ngusapan Rizal. Rio mah teu génjek ti gigireun kuring.

"Bapa sadar, Bapa teu pantes meunang hampura ti hidep sakabéh. Kasalahan Bapa geus teu kaitung lobana. Kasusah hidep teu kaukur nyerina. Tapi Bapa moal weléh ménta hampura. Hampura Bapa anaking, hampura...!" Pokna bari ngahinghing méh teu kadéngé.

Jung nangtung, rumanggieung bapa nyampeurkeun kuring. "Bapa rék mulang, iraha-iraha pasti ka dieu deui." Pokna bari ngusap tonggong, kuring tungkul teu sakemék-kemék acan. "Rio...," pokna deui. Rio teu némbalan.

Bapa ngoloyong ka luar disusul ku Reza jeung Rizal, "Bapa badé ka mana deui?" Rizal muntangan.

Hanca