KALANGSU 38

K A L A N G S U

Yasana : Titin Wiarti

Bagian ka-38

Bubar Jumaahan, Ustadz Jéjén mulang jeung Wira. Tina pameunteuna katémbong marahmay. Tayohna mah Ustadz Jéjén geus nyarita ngeunaan kaayaan Arya ayeuna.

"Assalamu'alaikum!" duanana uluk salam.

"Waalaikumsalam!" témbal nu di jero imah.

Wira gancang ka jero bangun nu teu sabar hayang geura panggih jeung Arya.

Bréh Arya keur diuk di tengah imah. Awakna beresih, buuk geus pondok, janggot katut kumis geus beresih dikurud.

"Arya!" ceuk Wira bari ngagabrug.

"Bapa...!" témbalna dareuda.

Wira nyusutan cimata, "Alhamdulillah...! Bapa bungah hidep geus cageur deui." Ceuk Wira bari ngusapan tonggongna.

"Ngaleueut, Pa!" ceuk Nisa bari sok neundeun gelas kopi 'na luhur méja, gék manéhna diuk milu ngariung.

"Néng Nisa, hatur nuhun pisan kana kasaéanana. Bapa bingung kedah kumaha males kasaéan kulawargi di dieu. Alhamdulillah ku saréatna Kang Ustadz di dieu, pun anak tiasa cageur deui."

"Wios, pa! Tos kawajiban apan urang téh kedah silihtulungan. Nya Kaleresan wé diijabah ku Gusti Alloh." Nisa nyaritana téh teu weléh bari imut.

"Jang Arya tinggal ngajagjagkeun, sing remen barang dahar. Éta awakna béh ngeusi deui, béh getihan deui." Kang Ustadz norojol ti pawon.

"Kumaha ayeuna, rék milu mulang atawa rék cicing di dieu?" Ustadz Jéjén nanya.

"Badé wangsul baé, Kang!" Témbalna halon.

"Nya atuh, ngan kudu daék leuleumpangan ngalatih suku."

"Muhun."

Nisa bébérés pakéan Arya, dibaturan ku paneuteupna. Dosa lamun manéhna ngapilainkeun Nisa nu sakitu bageurna, béla ka manéhna.

"Ieu acukna tos 'na kantong sadayana. Akang sing neras séhat. Teu kénging seueur émutan." Nisa ngésotkeun kantong baju gigireunna.

"Nuhun, Néng!"

Duka nuhun nu kasabarahakalina nu diucapkeun Arya ka Nisa.

"Akang tos damang mah abdi badé ka Tasik deui, lebar hanca. Sakedap deui pan abdi kedah nyusun skripsi. Pokona ké upami abdi wangsul, Akang kedah tos séhat."

Nisa nyarita kituna téh bari neuteup. Asa aya nu nyelekit kana angen Arya, duka pédah rék pajauh, duka aya alesan nu lain. Nu pasti Arya asa meunang kakuatan jeung sumanget anyar pikeun neruskeun hirupna.

"Akang bakal ngantosan," pokna méh teu kadéngé.

Deui-deui Nisa ngawurkeun imutna nu kareueut.

***

Arya geus di imahna deui. Bungah lain caturkeuneun pikeun Enah, kahariwang nu jadi indung ngalir ngahiji jeung pangdungana sangkan nu jadi anak bisa cageur deui tina katunggaraanana. Arya ngarasa awakna leuleus kénéh, babari capé, kituna mah pantes manéhna sasat tirakat salila-lila ngosongkeun beuteungna.

"Ayeuna kari cageurna, ulah loba pikiran nu teu puguh." Ceuk Enah basa Arya keur ngadaweung di tepas.

"Sing nyaah ka Nisa nu sakitu bageurna ngurusanan hidep, ulah nguciwakeun haténa. Nu engeus mah enggeus tong jadi halangan pikeun ka hareupna. Hidep ogé boga hak pikeun bagja." Enah nyaritana téh bari dareuda. Ngarasa watir ka anak nu geus kagegeringan ku Rahma.

Arya asa kasuat-suat, hésé mémang nu ngaranna malikkeun rasa téh, teu bisa dipaksakeun. Najan biwir nyarita muhun, tapi haté mah duka teuing. Dua widadari anu geus nyieun tapak 'na haténa lir ucang anggé, ngaléléwé. Iwal kayakinan diri nu kudu dikuatkeun sangkan panceg kana léngkahna. Arya embung deui kagoda ku ruruhit katresna Rahma nu biheung kapimilik. Nisa jadi hiji-hijina tujuan manéhna ayeuna. Arya jangji yén manéhna kudu kuat, kudu cageur, pikeun males kahadéan Nisa jeung kulawargana.

***

Arya mingkin getol kana ibadahna, awakna mimiti ngareusi deui. Sumangetna ngagedur, pikiranana manteng ka hiji tujuan. Manéhna hayang ngabagjakeun widadari nu geus ngajait manéhna tina leutak kahirupan.

Sabulan panceg saprak Arya cageur tina geringna. Sakali-sakali manéhna ngalongok ka kebon nu sakeudeung deui panén. Pigawéeun di madrasah mimiti dikeureuyeuh deui; ngabebenah tempat nu bakal jadi sumber kabungah pikeun Nisa. Ustadz Jéjén reueus nempo kasumangetan Arya, teu salah Nisa neundeun harepan ka lalaki nu aya hareupeunana. Pangdunga ti nu jadi bapa ngajaul marengan tiap léngkah Nisa, ngalancarkeun tiap paniatanana.

Hanca