Ku Titin Wiarti
Bagean ka 6
Kuring can nyarita kajadian nu sabenerna ka adi. Masih mikir antara nyarita atawa ulah. Kadengé adan magrib ti mushola rumah sakit, adi kabéh cengkat arindit ka mushola. Aya rasa reueus basa marengan tingkoloyongna adi kuring. Kuring tayamum, solat magrib bari diuk.
Rio asup ka rohangan, nyampeurkeun. Gék diuk 'na korsi palastik gigireun kuring. "Étéh, kumaha kajantenanana? Naha mulih nyalira? Si Aa ka mana?" Pokna bari mencrong ka kuring.
"Si Aa mah rariweuh, jadi wé Tétéh uih nyalira." Kuring ngawadul.
Tapi lain ogé Rio lamun puas kitu baé ku jawaban kuring.
"Riweuh kumaha kitu, Téh? Si Aa mah asa moal tégaeun ngantep Tétéh nyalira." Pokna deui.
"Rio can aremam pan? Mana Reza, Rizal?" Ceuk kuring ngalihkeun obrolan.
Keur kitu HP kuring disada, HP 'na jero kantong luhur méja teu kahontal. Rio buru-buru cengkat nyokot HP.
"Hallo, A!" Rio némbalan nu nelepon.
"Nuju di rumah sakit, Tétéh..." Teu kebat HP kaburu direbut ku kuring, jlep dipareuman.
"Ari Étéh kunaon?" Ceuk Rio kerung.
"Teu nanaon, énggal emam heula bisi nyeri patuangan. Mésér baé di kantin, ajak Reza sareng Rizal."
"Tapi tos emam Étéh kudu nyarios nu saleresna ka Rio." Teuteup Rio bangun nu curiga. Rio adi kuring panggedéna, sakola kelas dua SMA. Manéhna gaganti kuring ngajaga adi nu dua deui nalika kuring kudu ngalembur di pagawéan. Pikiran Rio geus dewasa, tanggungjawab ka adi-adina.
Reza mah pangais bungsu, rada cicingeun tara loba protes, sakola kelas tilu SMP. Manéhna nu pang daékana mantuan bébérés di imah. Rizal bungsuna kelas hiji SMP, pang ogona. Bubuhan bungsu meureun jadi apét pisan ka kuring.
Dokter jaga asup rék mariksa kuring.
"Selamat malam, Mbak!"
"Malam, dok!"
"Syukur Mbak sudah sadar. Akibat benturan, kaki Mbak luka. Tulang lututnya bergeser, nanti ada yang tangani."
"Gak remuk, dok?"
"Enggak, cuma bergeser saja."
"Saya bisa minta rawat jalan aja bisa ga, dok?"
"Bisa, kita lihat hasil pemeriksaan besok, ya! Ini resep obat yang harus Mbak ambil di apotik. Ada saudaranya, kan?"
"Ada, dok!"
Kuring rada ngemplong ngadéngé hasil pamariksaan dokter yén tuur kuring ngan ukur ngagésér, teu remuk saperti ceuk Rio tadi. Alhamdulillah.
Reza jeung Rizal asup ka rohangan, rizal katempo merengut.
"Tos emam, Kasép?" Ceuk kuring bari ngusap buuk Rizal.
"Atos, Étéh atos?" Rizal malik nanya.
"Atos, Tétéh gé tadi aya nu masihan ti lebet. Kunaon jagoan Tétéh merengut?"
"Étéh iraha tiasa uih? Énjing pan sakola, piraku kedah bolos?"
"Dé Rizal kersa teu pami uih sareng A Reza? A Rio piwarang di dieu nyarengan Tétéh. Ludeung henteu di bumi duaan?" Kuring nanya bari haté mah melang.
"Wios kitu Étéh dikantunkeun?" Pokna.
"Wios, pan aya A Rio. Énjing ogé tétéh tos tiasa uih."
"Muhun atuh abdi wangsul heula," pokna bari ngalieuk ka Reza.
"A Rio di mana, Reza?" Ceuk kuring.
"Di payun tadi mah nuju ngobrol, engké badé piwarang ka dieu."
"Kadé di bumi, nya! Panto koncian."
"Hun, Téh!"
Rio datang jeung lalaki teu wawuh, nyampeurkeun, sasalaman.
"Punten pisan, Téh, abdi nembé tiasa ka dieu. Kenalkeun abdi Andi nu tadi nabrak Tétéh. Abdi wangsul heula tadi téh diantosan punbiang di rorompok. Nembé abdi naroskeun ka tukang warung saurna Tétéh dicandak ka dieu. Abdi teras wé ka dieu. Teu kénging hariwang, sadaya biaya tilas berobat Tétéh, abdi tanggel waler." Pokna bari nangtung gigireun kuring.
"Muhun, abdi ogé teu émut, terang tos di dieu baé." Walon kuring.
Lalaki pantaran Kang Arya, nyebut nu tadi nabrak kuring. Niat rék tanggung jawab kana sakabéh biaya perawatan. Kuring sabenerna mah teu ngarep-ngarep. Tadina ogé satékah polah rék ngusahakeun sorangan, kumaha baé carana. Atuh ayeuna aya nu tanggung jawab, alhamdulillah.
"Rio, candak obat ka apoték." Ceuk kuring bari ngasongkeun resép ti dokter tadi.
Andi rikat nampanan, "Wios, abdi baé." Ceuk Andi bari tuluy ngaléos. Andi ka luar, méh diadu jeung nu rék asup, Kang Arya geus nangtung hareupeun panto.
Hanca
Tidak ada komentar:
Posting Komentar